Przez wiele lat Polacy wierzyli, że zginęła w czasie Powstania Warszawskiego z powodu miłości do niemieckiego oficera. A jak naprawdę wyglądała historia życia Iny Benity? W tym artykule na warsawka.eu opowiemy bardziej szczegółowo historię warszawskiej piękności.
Pochodzenie
Inna Florow-Bułhak urodziła się w Kijowie w 1912 roku, a w Warszawie zyskała później sławę pod pseudonimem Ina Benita. W 1920 roku w związku z ofensywą bolszewicką rodzina Inny wyjechała do Warszawy.
W Polsce dziewczyna otrzymała doskonałe wykształcenie. Najpierw ukończyła Sacré-Cœur, szkołę z internatem w Paryżu, do której wysłał ją ojciec. Później w Warszawie Ina ukończyła Kursy Wokalno-Dramatyczne u pani Hryniewieckiej. Dzięki temu mogła rozpocząć karierę twórczą.
Umiejętności aktorskie
Inę Benitę wielokrotnie porównywano do gwiazd Hollywood lat 20. i 30. XX wieku, w szczególności do Marleny Dietrich, Grety Garbo, Jean Harlow – dziewczyna mogła z łatwością konkurować z nimi urodą. Piękna twarz, smukłe nogi, głęboko zielone oczy, czarujący uśmiech. Nazywano ją nawet polską Mae West.
Oczywiście była także prawdziwą profesjonalną aktorką. Debiut Iny miał miejsce w 1931 roku. Następnie zagrała jedną z ról w warszawskim teatrze „Nowy Ananas”. Po jej występie na scenie wielu krytyków podkreśliło jej wygląd i urok. Przepowiadali jej udaną przyszłą karierę.
W filmach grała najczęściej role fatalnych kobiet, uwodzicielek i piękności kąpiących się w luksusie. Swój talent komediowy prezentowała na deskach teatrów i kabaretów. Obok niej pojawiały się najwybitniejsze osobistości, takie jak Mieczysława Ćwiklińska, Aleksander Zelwerowicz, Lidia Wysocka, Jadwiga Smosarska czy Eugeniusz Bodo. Poprzez swoje role wydawało się, że w prawdziwym życiu jest taka obojętna i przebiegła.
Zakazana miłość
Ina Benita łatwo ulegała uczuciom miłosnym, gdyż aktorka była towarzyska, otwarta i wszechobecna, dzięki czemu z łatwością mogła znaleźć sobie nową pasję. Przed wybuchem II wojny światowej kobiecie udało się dwukrotnie się rozwieść. Prawdopodobnie jednym z głównych powodów było to, że Ina potrafiła szybko się zakochać.
Wraz z wybuchem wojny życie warszawskich aktorów zmieniło się radykalnie. Niektóre aktorki pracowały w kawiarniach, a te, które nie miały pracy, sprzedawały swoje rzeczy. Ina należała do tej drugiej. Kiedy teatry wznowiły pracę, wróciła na scenę. Po zakończeniu II wojny światowej Benita została wymazana z historii Polski. Powodem tego był jej romans z niemieckim żołnierzem Ottonem Haverem. Ich związek rozpoczął się w 1942 roku. Podziemna prasa okupacyjna wyraźnie zabraniała takich związków – Polakom nie wolno było spotykać się z okupantami. Aby zachować swoje uczucia, zakochani wyjechali najpierw do Wiednia, a później wrócili do Warszawy. Wkrótce zostali aresztowani, a Ina Benita została wysłana do więzienia dla kobiet, a mężczyzna został zdegradowany.
W więzieniu Ina urodziła syna, Tadeusza Michała. Następnego dnia po porodzie Benita i dziecko znaleźli się w grupie, którą Niemcy planowali uwolnić. Dlatego dość szybko Ina znalazła się na wolności. Dla kobiety oznaczało to chwilowe szczęście, a potem walkę o przetrwanie siebie i kilkumiesięcznego dziecka. W czasie Powstania Warszawskiego musiała samodzielnie szukać jedzenia. Ukrywała się z małym Tadeuszem w piwnicach, najpierw na Starym Mieście. Później Benita przedostała się kanałami do chwilowo spokojnego centrum miasta. To właśnie wtedy pojawiły się pogłoski, że ona i jej dziecko zginęły w podziemnych korytarzach stolicy. Dlatego przez jakiś czas uważano, że nie żyje. W rzeczywistości Inie Benicie udało się wyemigrować. Za granicą wyszła jeszcze dwukrotnie za mąż i urodziła syna Johna. Warszawska piękność zmarła w 1984 roku w Stanach Zjednoczonych. Została pochowana na cmentarzu w Middletown.
