Po II wojnie światowej fabryka odzieży Cora była uważana za jednego z największych producentów odzieży w Polsce. Dzięki wysokiemu poziomowi wzornictwa, wydajnej produkcji i kompetentnemu podejściu do biznesu stała się symbolem udanej strategii przemysłowej, pisze warsawka.eu.
Historia powstania i rozwoju fabryki odzieży Cora
W 1949 roku w Warszawie powstała fabryka odzieży pod nazwą Warszawskie Zakłady Przemysłu Odzieżowego im. Obrońców Pokoju. Jej celem była odbudowa przemysłu tekstylnego w kraju, który ucierpiał w wyniku II wojny światowej. W związku z tym firma skupiła się na produkcji odzieży zgodnie z potrzebami ówczesnego społeczeństwa.
Fabryka odzieży im. Obrońców Pokoju znajdowała się pod podwójną kontrolą. Ogólny zarząd sprawowało Ministerstwo Przemysłu i Handlu, natomiast bezpośredni nadzór powierzono Centralnemu Zarządowi Przemysłu Odzieżowego. Do 1950 r. udało im się zaktywizować ok. 3200 pracowników, którzy wyprodukowali ok. 500 tys. sztuk odzieży. Wkrótce proces pracy został zorganizowany na 3 zmiany, co pozwoliło na jak najbardziej efektywne wykorzystanie mocy produkcyjnych. Krawcy szyli garnitury, mundury, odzież dziecięcą, roboczą i sceniczną. Produkty fabryki cieszyły się popytem nie tylko w bloku socjalistycznym, ale także w Europie Zachodniej.
Pod kierownictwem dyrektora Józefa Syroki Zakłady Przemysłu Odzieżowego im. Obrońców Pokoju przeszły istotne zmiany wizerunkowe. Od roku 1967 zakłady kontynuowały działalność pod nazwą Cora i wprowadziły nowe logo w postaci stylizowanej geometrycznej syrenki. Dążąc do poszerzenia wpływów na rynku mody, dyrektor zwrócił szczególną uwagę na współpracę firmy z utalentowanymi projektantami. W 1967 roku wspólnie z Barbarą Hoff firma stworzyła pierwszą kolekcję, która trafiła do sprzedaży w prestiżowych domach towarowych Centrum. W tym samym roku swoją pierwszą kolekcję Kozak Look dla firmy zaprezentowała również Grażyna Hase. Tym samym współpraca ze znanymi projektantami mody stała się znakiem rozpoznawczym zagranicznych relacji biznesowych firmy.
W 1971 roku Zakłady Odzieżowe Cora zostały uznane za największego eksportera w branży tekstylnej. Wkrótce potem zaczęły rozszerzać swoją sieć produkcyjną. W 1972 r. otwarto pierwszy oddział w Krasnymstawie, w 1975 r. w Zamościu, w 1976 r. w Garwolinie, a w 1978 r. w Lublinie i Świdniku. Sukces firmy zależał od wysokich standardów jej produktów, które potwierdzał znak jakości. Krawcowe wykorzystywały jednak pierwszorzędne materiały na eksport i lokalne surowce na rynek krajowy, które szybko traciły swój pierwotny wygląd.
Przemiany gospodarcze lat 90. zahamowały dalszy rozwój fabryki odzieży Cora. W nowych realiach rynkowych stanęła ona przed poważnymi wyzwaniami. Bezskutecznie poszukiwano inwestora, nie powiodły się próby prywatyzacji. W związku z pogarszającą się sytuacją w 2001 r. spółka została zlikwidowana. Wkrótce potem teren został kupiony przez firmę budowlaną Strus Development. Ta w 2006 roku rozebrała budynki fabryczne, a w 2010 roku wyburzyła pawilon handlowy. Na miejscu dawnego zakładu przemysłowego powstał nowoczesny kompleks mieszkaniowy o symbolicznej nazwie Osiedle Cora.
Uznanie i znaczenie działalności fabryki Cora
W czasie swojego istnienia fabryka odzieży Cora stała się jednym z najbardziej znaczących przedsiębiorstw przemysłu lekkiego w Polsce, która skupiała utalentowanych projektantów, w tym Jadwigę Grabowską, Lucynę Cybulską, Wandę Christians, Irenę Korol-Siwek i Monikę Morysińską. Produkty firmy cieszyły się zainteresowaniem nie tylko w Polsce, ale także w USA, Niemczech, Szwajcarii, Danii, Szwecji i ZSRR. Zintegrowane zarządzanie przedsiębiorstwem było rzadkim zjawiskiem w gospodarce socjalistycznej, ale takie podejście przyczyniło się do sukcesu na rynku międzynarodowym.
