Warszawianka Kazimiera Bujwidowa była jedną z najwybitniejszych rewolucjonerek XX wieku w Warszawie. Ponadto Kazimiera Bujwidowa uznawana jest za jedną z najbardziej wpływowych reformatorek, która przez całe życie walczyła o równość kobiet i mężczyzn oraz wniosła ogromny wkład w rozwój życia społecznego i edukacyjnego w Polsce. Kazimiera Bujwidowa była aktywną działaczką społeczną, dziennikarką, zagorzałą feministką i ateistką. Była jedną z pierwszych warszawianek, które walczyły o edukację kobiet i ich prawa wyborcze – pisze warsawka.eu.
Biografia Kazimiery Bujwidowej jest pełna wielu wydarzeń, tajemnic i niesamowitych historii, które pokazują jej silny duch, wytrwałość i determinację. Kazimiera Bujwidowa jest wzorem dla wielu współczesnych kobiet. W 2021 roku podjęto decyzję o ustanowieniu nagrody im. Kazimiery Bujwidowej. To jest honorowe wyróżnienie dla kobiet, które wdrażają innowacyjne pomysły, aktywnie uczestniczą w poprawie życia społeczności i są doskonałym przykładem dla młodszego pokolenia. Dziś imię Kazimiery Bujwidowej kojarzone jest z narodzinami polskiego feminizmu, aktywną pozycją społeczną i niezłomną odwagą, za którą stoi delikatna kobieta. Kim naprawdę była Kazimiera Bujwidowa? W tym artykule opowiemy o biografii i działalności tej słynnej warszawianki.
Informacje biograficzne
Kazimiera Bujwidowa urodziła się 16 października 1867 roku w Warszawie. Dziewczyna w młodym wieku straciła matkę, dlatego wychowywała ją ciotka. Kazimiera Bujwidowa uczyła się w warszawskiej szkole dla dziewcząt. Po pomyślnym ukończeniu studiów otrzymała dyplom nauczycielki domowej. Ponadto Kazimiera Bujwidowa studiowała biologię na Uniwersytecie Latającym.
Mąż Kazimiery Bujwidowej, Odo Bujwid, jest znanym polskim naukowcem medycznym, twórcą bakteriologii i jednym z pierwszych badaczy szczepionek w Polsce. Ciekawostką jest to, że Kazimiera Bujwidowa nieco sfeminizowała nazwisko swojego męża, choć często używała imienia Kazimiery Bujwid.
Po ślubie Kazimiera Bujwidowa rozpoczęła pracę jako laborantka w pracowni swojego męża. Razem z nim przeprowadziła się do Krakowa, gdzie później została kierownikiem założonego przez jej męża Zakładu Produkcji Surowic i Szczepionek.
W czasie I wojny światowej Kazimiera Bujwidowa przerwała swoją działalność kierowniczą i wraz z rodziną zaczęła pomagać szpitalowi dla rannych polskich żołnierzy.
Działalność społeczna
W wieku dwudziestu sześciu lat Kazimiera Bujwidowa pracowała w Towarzystwie Szkół Ludowych, a także pomagała w organizacji pierwszej krakowskiej czytelni dla kobiet. Była inicjatorką powstania bezpłatnych czytelni dla młodzieży.
W 1890 roku Kazimiera Bujwidowa wpadła w swój pierwszy skandal. Oficjalnie wystąpiła z Kościoła rzymskokatolickiego i ogłosiła swoją bezwyznaniowość. Tak ostra i dość nieoczekiwana wypowiedź wywołała ostracyzm towarzyski wobec rodziny Bujwidów.
Te wydarzenia nie przeszkodziły jednak Kazimierze Bujwidowej w kierowaniu Towarzystwem Gimnazjalnej Szkoły Żeńskiej przez dziesięć lat. Dzięki wsparciu Kazimiery Bujwidowej powstało pierwsze w Polsce gimnazjum dla dziewcząt z unikalnym programem i maturą. Program ten był identyczny z programem stosowanym w ówczesnych gimnazjach męskich. Dzięki staraniom Bujwidowej polskie szkoły zaczęły przygotowywać dziewczęta do studiowania na uniwersytecie.
Kazimiera Bujwidowa była inicjatorką stworzenia specjalnej akcji pisania zbiorowych i indywidualnych podań kobiet o prawo do edukacji. Wynikiem tej akcji było przyjęcie w 1896 roku pierwszych studentek na studia.
Kazimiera Bujwidowa jest pierwszą kobietą, która złożyła petycję do Sejmu Krajowego i Rady Państwa w Wiedniu w sprawie równouprawnienia kobiet na uniwersytetach.
Trochę później Kazimiera Bujwidowa rozpoczęła działalność polityczną: w 1908 roku brała udział w kampanii przedwyborczej pierwszej kandydatki do Sejmu Krajowego. Dwa lata później Kazimiera Bujwidowa była delegatką z Galicji na Kongres Spraw Kobiecych we Francji, a później na I Zjazd Austriacki w sprawie Praw Wyborczych Kobiet.
W czasie I wojny światowej Kazimiera Bujwidowa zmuszona była przerwać swoją działalność społeczną i polityczną z powodu ciężkiej choroby.
Działalność publicystyczna
Kazimiera Bujwidowa była także utalentowaną dziennikarką i pierwszą warszawiaczką, która poruszała kwestię równości płci w czasopismach. Współpracowała z pismami „Nowa Reforma”, „Ster” i „Nowe Słowo”.
Kazimiera Bujwidowa jest autorką broszur feministycznych „Prawa nauczycielek”, „Czy kobieta powinna mieć takie same prawa co mężczyzna”, „U źródeł kwestii kobiecej” itp.
Kazimiera Bujwidowa wniosła ogromny wkład w rozwój polskiego społeczeństwa. To jej współczesne kobiety zawdzięczają możliwość studiowania na uniwersytetach, równouprawnienie u władzy i poczucie wolności, bez względu na religię, styl życia i status rodzinny. Kazimiera Bujwidowa to kobieta, która w swoim czasie dokonała prawdziwej rewolucji w programie edukacyjnym i życiu społecznym Polski.