Zofia Korbońska – to żołnierka Armii Krajowej i polska aktywistka, której historię życia opowiemy w tym artykule na warsawka.eu.
Młodość
Zofia Korbońska urodziła się w 1915 roku w Warszawie. Była prawnuczką bojownika powstania styczniowego, nic więc dziwnego, że od najmłodszych lat wykazywała się wytrwałością i pewnością siebie. W stolicy Zofia ukończyła gimnazjum, a następnie wstąpiła do Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Studia były dla niej dość ciekawe i łatwe.
W przededniu II wojny światowej Zofia wyszła za mąż za miejscowego adwokata Stefana Korbońskiego, z którym w przyszłości walczyła o wolność własnego narodu, gdyż stała się najbliższą współpracowniczką męża.
Druga wojna światowa
Wraz z wybuchem wojny rodzina Korbońskich zdecydowała, że będzie aktywnie pomagać polskiej armii w walce z wrogiem. W 1941 r. Zofia wraz z mężem założyła Radiostację Kierownictwa Walki Cywilnej, a później Radiostację „Świt”, gdzie pracowała jako szyfrantka.
Po pewnym czasie warszawianka została porucznikiem Armii Krajowej z rekomendacji Komendanta Głównego Armii Krajowej generała Tadeusza Komorowskiego. Brała czynny udział w Powstaniu Warszawskim, walcząco rodzinne miasto z bronią w ręku. Ponadto w momencie wybuchu II wojny światowej Zofia utrzymywała kontakt z polskim rządem na emigracji, który mieścił się wówczas w Londynie. W szczególności przez długi czas wysyłała zakodowane depesze do rządu brytyjskiego.
Zofia jako pierwsza przekazała informacje o eksperymentach nazistów na kobietach w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück oraz doniesienia o powstaniu w warszawskim getcie. Przez całą II wojnę światową warszawianka ryzykowała własnym życiem, aby pomóc polskim Żydom. Pomimo ryzyka, Zofia zrozumiała, że nie może postąpić inaczej, że jej obowiązkiem jest ratowanie życia innych.
Na emigracji
W 1945 r. rodzina Korbońskich została aresztowana w Krakowie przez NKWD. Później, w wyniku utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej w Warszawie, zostali zwolnieni. W tym okresie mąż Zofii został wybrany na prezesa polskiego Stronnictwa Ludowego i został posłem na Sejm. Do 1947 r. Korbońska aktywnie uczestniczyła w życiu politycznym i społecznym Warszawy.
Po pewnym czasie Zofia i jej mąż otrzymali informację, że Stefan zostanie aresztowany i bezpodstawnie osądzony za rzekome wydanie rozkazu eksterminacji polskich komunistów. Korbońscy postanowili więc wyemigrować do Stanów Zjednoczonych.
W Ameryce Zofia została redaktorką lokalnej publikacji Głos Ameryki. Próbowała też swoich sił w radiofonii. W szczególności prowadziła dzienniki radiowe, tłumaczyła materiały rządowe i komentarze dotyczące polityki USA, a także prowadziła własne audycje.
Mimo emigracji Korbońska nigdy nie zapomniała o ojczyźnie. Po odzyskaniu przez Polskę suwerenności w 1989 r. wielokrotnie przyjeżdżała do Warszawy na różne uroczystości i brała udział w polskich sprawach, w tym politycznych. Zofia Korbońska zmarła w 2010 roku w Waszyngtonie i została pochowana na polskim cmentarzu w Doylestown w Pensylwanii. Dwa lata później szczątki Korbońskich zostały przewiezione do Polski i pochowane w Panteonie Wielkich Polaków.
Pani Zofia żyła godnie, do końca pozostając oddaną ojczyźnie. Wraz z mężem zrobiła wiele, by Polska stała się niepodległa i uwolniła się od wrogów. Wbrew wszystkiemu, młoda dziewczyna wstąpiła do wojska i broniła swojego rodzinnego miasta. Swoim życiem Zofia pokazała, że miłość do ojczyzny może prowadzić do wielu ważnych wydarzeń.