Jadwiga Grabowska, projektantka i dyrektor artystyczna, zdołała ukształtować wizerunek polskiej mody jako nowoczesnej, eleganckiej i konkurencyjnej. To ona położyła podwaliny pod dalszy rozwój rodzimej mody po upadku socjalizmu, pisze warsawka.eu.
Wczesne lata i kariera modowa Jadwigi Grabowskiej
Jadwiga Grabowska urodziła się w 1898 roku w Warszawie. W 1918 r. ukończyła Instytut Pedagogiczny i Szkołę z Internatem Zofii Sierpińskiej, a następnie Szkołę Dziennikarską Wincentego Kosiakiewicza. Następnie zaczęła tłumaczyć i pisać artykuły do “Kobiety w Świecie i w Domu”.
W 1924 roku Jadwiga Grabowska wyjechała do Paryża, gdzie przebywała przez pewien czas i ukończyła kurs projektowania mody. Mimo zaawansowanego wykształcenia nie zamierzała zawodowo zajmować się modą. Podziwiała jednak swoją przyjaciółkę i mentorkę Coco Chanel. Dla niej francuska projektantka była jedyną rewolucjonistką mody swoich czasów zdolną do podjęcia odważnych kroków w celu zmiany stylu i podejścia do odzieży damskiej. Później przyszła projektantka wspominała, jak jej matka była oszołomiona, gdy zobaczyła ją w krótkiej fryzurze i stroju Coco Chanel. W tamtym czasie było to odważne wyzwanie dla tradycyjnych standardów piękna.
Zakochana w modzie, w latach 30. Jadwiga Grabowska zaczęła prowadzić butik. Po II wojnie światowej, w 1945 roku otworzyła własny salon mody Feniks. Początkowo skromny asortyment składał się z kilku ręcznie szytych sukienek, ale z czasem osoby, którym na tym zależało, dobrowolnie wzbogacały go o tkaniny, chusty, szale i torebki. Klienci zaczęli pytać nie tylko o gotowe ubrania, ale także o usługi krawieckie i przeróbki starych ubrań. W ten sposób szybko odnalazła satysfakcję w pomaganiu ludziom. Pomimo sukcesu biznesowego w 1947 roku władze komunistyczne zamknęły butik.
Zamiast tego Jadwiga Grabowska została dyrektorem artystycznym Mody Damskiej, poprzedniczki Cepelii. Organizowała pokazy mody i zaprojektowała kolekcję na Międzynarodowe Targi w Lipsku. Dzięki swojemu profesjonalizmowi i kreatywnemu podejściu projektantka została szefową działu pokazów mody. Biuro Mody Ewa wyróżniało się elegancją, wyrafinowaniem i atrakcyjnością. Pod nowym kierownictwem stało się prestiżowym sklepem.
W 1958 roku Biuro Mody Ewa połączyło się z firmą Gallux-Hurt. Połączenie to doprowadziło do powstania nowej marki Moda Polska, w której funkcję dyrektora artystycznego objęła Jadwiga Grabowska. Jej wyjątkowy status potwierdzały niespotykane dotąd możliwości – odpowiadała za niemal wszystkie zakłady produkcyjne w kraju. Dodatkowo projektantka miała pozwolenie na import wysokiej jakości tkanin z Włoch i Francji. Dzięki temu Polska mogła zaopatrywać w swoje produkty nie tylko rynek krajowy, ale także Związek Radziecki i inne kraje obozu socjalistycznego.
W 1968 roku Jadwigę Grabowską na stanowisku szefowej Mody Polskiej zastąpiła Halina Kłobukowska. Uważano, że decyzja o jej usunięciu była motywowana politycznie. W latach 70. pracowała jako dyrektor artystyczny Instytutu Projektowania Ubioru Modny Strój. Zmarła 28 grudnia 1988 roku w Warszawie.
Dziedzictwo i znaczenie twórczości projektowej Jadwigi Grabowskiej
Jadwiga Grabowska podniosła rangę Polski na arenie międzynarodowej, reprezentując kraj jako producenta wysokiej jakości produktów modowych. Współpracowała z wieloma znanymi projektantami, w tym z Ireną Biegańską, Magdą Ignar i Jerzym Antkowiakiem. W tym samym czasie jej kreacje prezentowały takie modelki jak Małgorzata Krzeszowska, Teresa Tuszyńska czy Beata Opoczyńska. Za swoją pracę została odznaczona Orderem Odrodzenia Polski i Krzyżem Zasługi.
